Wat kunnen baby’tjes ontwapenend zijn.

Laatst fotografeerde ik een personeelslid en vlak na de shoot vroeg ze of ik ook baby’s fotografeer. Totaal iets anders dan een zakelijk portret, maar zeker niet minder leuk om te doen.

Sterker nog, bij babyfotografie kan ik mijn creativiteit juist volledig kwijt. Er is geen bestaande huisstijl waar je rekening mee hoeft te houden, alleen de wens van papa of mama.

Voor dit baby’tje koos ik ervoor om met een goudkleurige reflectieplaat het omgevingslicht speelser te maken. Op dat schattige snoetje maakte ik zo het licht een beetje warmer. Ook wilde ik die prachtige, grote blauwe ogen zoveel mogelijk isoleren en zette daarom het diafragma wagenwijd open.

Om een gevoel van nostalgie te creëren, paste ik in de onscherpe delen een klein beetje ruis toe in de nabewerking en maakte ik de kleuren zacht en gedesatureerd. Alsof je naar een foto uit een oude schoenendoos kijkt.

En het baby’tje? Mega fotogeniek. Net als zijn vader, weet ik toevallig.