Een paar mooie trouwportretten hadden ze al laten maken door hun oom, die ook professioneel fotograaf is. Daar waren ze in eerste instantie helemaal tevreden mee. Maar op het laatste moment begonnen ze toch te twijfelen. Een echte bruidsreportage door een trouwfotograaf op de dag zelf zou toch ook wel heel bijzonder zijn.

Maar ja, wie bel je dan, zo vlak voor de bruiloft?

Een goede vriendin van mij kende de heren en bracht ons met elkaar in contact. Een kans die ik natuurlijk met beide handen heb aangegrepen.

Dit was de eerste bruiloft waar ik van begin tot eind bij was, een lange dag van minstens twaalf uur. Ik was bekaf, maar voldaan. Het was een ontzettend dankbare shoot om te doen. De bruidegoms hadden over alles goed nagedacht, vooral over de kleuren. Alle gasten waren in groentinten gekleed, zijzelf in lichte, crèmekleurige pakken met groene stropdassen. De verschillende locaties hadden allemaal een donkerbruine basis met opnieuw veel groene details.

Alleen het licht op de feestlocatie was iets te groen. Helemaal groen LED-licht is lastig om te fotograferen. Dat had ik zien aankomen, dus ik had voorgesteld om met speciale gels wit licht een subtiele groene tint te geven. Maar na wat wikken en wegen wilde het bruidspaar het toch liever precies zo laten als ze het zelf hadden bedacht. Begrijp me niet verkeerd, dat is natuurlijk helemaal prima. Het was hun trouwfeest, niet het mijne. Ik ben er om te adviseren, niet om te bepalen.

Maar dat groene licht, daar moest ik wel iets op bedenken. Anders zouden de foto’s te veel vertekend raken, zeker omdat het vrij donker was in de zaal. Door met flitsers het hoge plafond aan te lichten, kon ik een prettige balans creëren en het groene licht toch een beetje temmen, zonder dat iemand het doorhad. Mijn flitsen hadden immers net zo goed deel van de showverlichting kunnen zijn.